Zaman biziz!..



Soluklanmak isteyen soluklansın, soluklanalım, daha yapacak çok iş var. Gelecek uzun sürüyor evet ama zaman biziz


Heybeliada’da çekmiştim bu fotoğrafı. Güzel bir gündü. Akşamüzeri rakı içilen bir günün kötü olma ihtimali epey azdır zaten.

Lafı biraz uzatacağım kusura bakmayın, bilinç akışı yazıyorum.

Cumartesi günü Karşıyaka’da bir dükkanın kapısında bir teyze oturuyordu, “sizin mi burası soluklanayım diye oturmuştum” dedi, adı İkbal’miş. “Yok” dedim, “kiminse kimin oturun boş verin”, yanına oturdum.

Yaşımı sordu, “ohoo senin yaşında 3 evladım vardı” ile başlayıp anlattı. “Siz başka hayatlar yaşıyorsunuz şimdi, çok şey görüyor seçici oluyorsunuz, başka hayatlar hayal ediyorsunuz” dedi. Gülümsedim, bir gece evvel Alsancak sahilde böyle bir şeyler konuşmuştuk, böyle tesadüfleri severim. “Hayal edin tabi ama yaşamayı da unutmayın kızım” dedi, “yaşamadıktan sonra hayallerin de bir kıymeti kalmamaya başlıyor, yaşamayan insanın hayallerine kimse inanmıyor, kendi de. Yaşasa en azından denedi hayalinin peşinden gitti derler.”

Hayal ettiğimiz, inandığımız adil ve eşit yaşamın, hakikatlerin peşinde koşmaya devam ediyoruz. Yılgınlığa düşmeden soluklanabilmek, başardıklarımızı unutmadan ve illa ki suçlu aramadan eleştirebilmek/özeleştiri yapabilmek, yeni yollar aramak, önemli önemsiz demeden her alanı değerlendirmek, en önemlisi yalnızca hayal etmeye değil yaşamaya üretmeye devam etmek…

Bunda zamanın rolü büyük ve evet zaman göreceli. Cumartesi sabahı konuşmuştuk bunu. Kaç yıldır tanışıyoruz derken tanışıklığımızın yarattığı hissin gerçeklikteki sayılarla uyuşmadığını görmüştük. Mücadelede de böyle, zaman aynı zaman ama bazen çok uzun geliyor, bazen hiç yetmiyor.

Ama gelecek uzun sürüyor, onu biliyoruz. Biliyoruz ama oturup gelecek olanın gelmesini beklemiyoruz, bekleyemeyiz. Öyle ya da böyle o geleceğin bir parçasıyız. Olmadı ne yapalım deyip çekilecek de değiliz. Kiminle neyle mücadele ettiğimizi, kiminle omuz omuza verip kime neden güvenemeyeceğimizi, neler yapabileceğimizi yeniden gözden geçirebileceğimiz günler olabilir bu günler. İkbal teyzenin dediği gibi yaşamayı da unutmadan, mücadele etmeye devam edebilirsek ne mutlu! Soluklanmak isteyen soluklansın, soluklanalım, daha yapacak çok iş var.

Gelecek uzun sürüyor evet ama zaman biziz.

S.T

Ayrıca Kontrol Et

Öyle Bir Kavşaktayız Ki!..

Halkın öfkesi her seferinde sandıkta eritilmiş olsa da yorgunluk ve yılgınlık ağır bassa da bir şey yapmalı. Hasan Hüseyin Korkmazgil ne güzel de söylemiş “Korka korka yaşamak ne!..”